tag:blogger.com,1999:blog-32387102011-07-15T02:04:30.069+04:30ماهی و ماهfereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comBlogger1581100tag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-1100812323611965232004-11-18T23:23:00.000+03:302004-11-19T00:45:52.023+03:30فرصت كوتاه بود و سفر جانكاه بود اما يگانه بود و هيچ كم نداشت بعد از اين همه وقت نيومدم از مرگ حرف بزنم حرفهاي تازه وكلي برنامه هاي جديد و تصميمات جديد داشتم تا برات بگم . ولي هميشه وقتي منتظرش نيستي مياد سراغت شايد هم براي من لازم بود تا تو اين برزخ كمكي باشه برام ولي اين چند روزه يه حرفهائي بد جوري تو گلوم موندن كه به بهانه يه دردي بغضش و سعي كردم خالي كنم. هيچوقت انقدر احساس شرم نداشتم بايد fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-1097236282929600942004-10-08T15:02:00.000+03:302004-10-08T15:21:22.930+03:30 من چهره یاران را از یاد می برم و دریا ، ماهی ها رامن رویاهایم را گم می کنم و ماه مدارش را برگه ورود ، یک دست ماه . اگر پیدایش کردی برای من نشانی هم کافیست .fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-1092767817566341272004-08-17T22:59:00.000+04:302004-08-17T23:06:57.570+04:30برگه مرخصی امضاء می کنید؟دست تو موهاش که کشید فهمید چقدر خرد شده . چقدر پیر شده. سفیدی موهاش و حس کرد . روزبروز سفیدی درونش انگاری بیشتر میشه . ولی برو نمیاره. رنگش هم نمیکنه. می خواد همینطوری از این حالت بیاد بیرون . آمده بود خداحافظیه موقت . آخه این روزها نمی فهمه کی شب میشه کی صبح میشه . این روزها خودش وهمه جا ، برای اینکه خستگیش و نفهمن خیلی کنترل میکنه ولی این روزها همه چی مثل همیشه دست fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-1092602428737253442004-08-15T23:59:00.000+04:302004-08-17T22:19:31.086+04:30 یه چیزی قراره بشکنه . حالا چیه .خودش هم نمی دونه فقط صداش هنوز تو گوششه. تصویرش هم گاه میاد و میره.و تصویره خوبی نیست .اگه واقعی بشه اذیت کننده است . ولی شکستنیه. وقتی هم بشکنه شکسته . مهم نیست چند تکه . شکسته و باید وصله بخوره . شاید هم نشه کاریش کرد باید همونطوری نگهش داره . تو آن خونه ای که نشون دادن یه آکواریم بود تقریبا بزرگ . ولی ماهی بزرگی داشت،که معلوم بود جاش کوچیکه . همش این ورآنورمی fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-1092336852137702982004-08-12T23:01:00.000+04:302004-08-13T01:13:48.166+04:30در تمام طول تاريكي سيرسيركها فرياد زدند ماه اي ماه بزرگ در تمام طول تاريكي شاخه ها با آن دستان دراز كه از آنها آهي شهوتناك سوي بالا مي رفت و نسيم تسليم به فرامين خداياني نشناخته و مرموز و هزاران نفس پنهان در زندگي مخفي خاك و در آن دايره سيار نوراني شبتاب دقدقه در سقف چوبين ليلي در پره غوكها در مرداب همه با هم ‌ ‚ همه با هم يكريز تا سپيده دم فرياد زدند ماه اي ماه بزرگ ... در تمام طول تاريكي ماهfereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-1092248039526275062004-08-11T22:28:00.000+04:302004-08-11T22:43:59.526+04:30می بینم که تو هم جنبش و نداری . یکم ازت تعریف کردم . باهات صمیمیتر شدم . فوری تو هم ظاهرت و تعغیر دادی ، تا فهمیدی . بیشتر از این ها در موردت فکر می کردم . مثل اینکه نمیشه اعتماد کرد . حتی به تو که صفحه سفیدی. کار من نیست . یکی ومی خواد که بدونه چی کار باید انجام بده . تا درست بشی. امشب می خواستم یه شعر از فروغ برات بنویسم که دیدم رفتی. یه صفحه بهم ریخته شدی که کاری بهت نداشتم . شاید وقتشه که fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-1091980236358334412004-08-08T19:55:00.000+04:302004-08-08T20:20:36.356+04:30 نمی دونم چرا فکر می کردم همیشه همینطور جوان می مونه . نمی دونم کی گذشت . ولی گذشته عمر نشون میده که سالخورده شده و هر چی بیشتر می گذره مهربونیش و عشقش بیشتر میشه.شاید هم بیشتر متوجه میشم. بعضی وقتها دوست دارم بشنینم یه دل سیر نگاهش کنم . و ازش یاد بگیرم که تو زندگیم چطور محبتم و نشون بدم گاهی اوقات حیرون ،مات و مبهوت تو عشق صفائی که داره می مونم . نمی خوام چشم وا کنم ببینم باز زمان گذشته و حالا.fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-1091480275643874252004-08-02T23:19:00.000+04:302004-08-03T01:27:55.643+04:30باره اولی بود که این مدلیشو انتخاب می کردم . اول که وارد شدم اصلا همچین شکلی مد نظرم نبود ولی وقتی دیدمش حس خوبی بهم داد . وقتی بهش دست زدم احساس کردم یه جوریه، خیلی گل بود . انتخابش کردم . بردم تا تزئینش کنه. می خواستم خوشگل و ساده باشه ولی برام طوری درستش کرد که پیچید توی زر ورق و دیگه نمی شد باهاش ارتباط برقرار کرد . دسته گل قشنگی شد ولی غریبه بود . دوست داشتم همینطوری به دونه تزئین می دیدمش.fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-1091391407054487502004-08-01T23:49:00.000+04:302004-08-02T00:46:47.053+04:30بی حرفی از ابهام وآئینه، از نو برایت می نویسم حال همه ما . حال من خوب است ملالی نیست جز گم شدن گاه به گاه خیالی دور . تا یادم نرفته بنویسم . هر چه بود دورانش طی شد. حالم خوب است . دوباره شدم مثل همیشه، دوباره از نو .. . باد آمد و همه رویاهارا با خودش برد، با این همه اما من باید آوازی بخوانم آوازه خودم . و مطمئنم که کاری به چند و چون و کجا و چگونه اش ندارم . می خوانمش برای ماهی و حوضش و ماه تنها. fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-1091128199731950202004-07-29T22:23:00.000+04:302004-07-30T14:30:33.886+04:30امشب بدجوریمه. همش داره بیشتر میشه. حالا فکر کن. فقط همینجائیه که بهت می گم، آخه وقتی یکدفعه فکرش میاد آمده دیگه کاریش نمی تونم بکنم هر چند خودم و سرگرم کنم ولی وقتی برمی گردم کنارم نیست. اینجا ننشسته. باید دوره جاش یه خط بکشم تا بفهمم خالیه . آخه می دونی بعضی وقتها گولت می زنن عکس یه ماه و می اندازن تو آب بهت می گن خوده ماهه. باید بری از نزدیک تشخیص بدی ولی به ریسکش نمی ارزه . (شاید) پس باید از fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-1090871021757773012004-07-26T23:44:00.000+04:302004-07-27T00:13:41.756+04:30سعی کردم درگیره وسوسه های زمین نشم .ولی یادم  نبود وقتی چشمهام و که باز کنم می بینم روی زمین دارم زندگی می کنم. حداقل روی درخت هم نیستی. از اینجا تا ماه فاصله ایست که حتی سهمی کوچک ازآن حق تونیست.چشمانت را که باز می کنی می بینی تکه ای از آن در دستانت نماده . دلخوشکنکی به اندازه کف دست. دیگر وقتی هم خبر آمدن ماه را هم میشنوی و یا حتی تصویرش را در تنگ کوچک خود می بینی باورش برایت سخت و همراه با fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-1090150269468095902004-07-18T16:00:00.000+04:302004-07-18T16:01:09.466+04:30چندتا جای پا هنوز مونده بود. سره شو برگردونده بود عقب .یه کوچولو نگاه انداحته بود .چندتا جاپا بودن. باید تشخیص می داد کدومش برای آنه . یکیش گلی بود.ازجای گل و شل رد شده بود. یه سریها گرد سفیدی داشتن بعضیهاشون شنی بودن ولی آن که گل شده بود سخت مونده بود . بعضیها هم آمده بودن رو جاپاهای قبلی پا گذاشته بودن یه ردی رو برف مونده بود . میومدن و روی جاپای  فبلی راه می رفتن، نمی تونست تشخیص بده چند نفر fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-1089493211652438032004-07-11T01:08:00.000+04:302004-07-11T01:30:11.653+04:30بعضی حرفها چرا ندارند بعضی کارها همینطور. بعضی اتفاقات. بعضی چراها جواب هم ندارند مثل بقیه کارها. جای خالیه ماه یه موقعهائی تو دل آدم چرا نداره . مثل خیره شدن به آب. چند شب پیش جای خالیش و چندتا کردم گذاشتمش تو صندوقچه قدیمی. تصمیم گرفتم جای خالیه دلتنگی و با یه قلم سفید نقش ماه و بکشم.نمی دونم رو آب وای میسه یا نه برای همین می خوام زمینش و محکم کنم . تا رنگش نره. زود هم کثیف نشه جنسش یه جوری fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-1088706995725515162004-07-01T22:58:00.000+04:302004-07-01T23:06:35.726+04:30وقتی رودخانه يخ می زند يک لایه سرد بین ماه و ماهی تشکیل میشه که اگه نشکونیش فقط صبر باعث میشه که آن یخ آب بشه. فقط اگر تا آن موقع ماهیها یخ نزنند. نمی دونم شاید حکمت ماهی اینه و وقتی جایگاهش تو آبه ،برای تحمل همه چیز آمادگی داره هم تاریکی ته آب و هم سرما ،هم فاصله یخی...fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-1087461345536249922004-06-17T13:05:00.000+04:302004-06-17T13:05:45.536+04:30با اينکه دل خوشی ازش نداشتم ولی وقتی حرف می زد و به نوعی داشت دردودل می کرد دلم براش سوخت يه جور حس همدردی بود. حسی که خودم چند وقتی بود درگير کرده بود و بايد تصميم می گرفتم همون روز به بهار می گغتم وقتی تصميم به کاری می گيری مرحله به مرحله اجراش می کنی تا اول فکرش مياد بعد چند مرحله ترديد بعد تصميم نهائی و در آخر آن جرئت انجامش و جرئت گفتن نه يا بلی است.چند روزی بود که می خواستم برم بهش بگم ديگهfereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-1087459299154900142004-06-17T11:45:00.000+04:302004-06-17T12:31:39.153+04:30روزنه های يک برگ ، رگه های گلبرگ يک گل و آوندهای ساقه يک گياه ، چيزی غير از اعجاز بودن نيستند،اعجاز ستايش تو. اعجاز شاکر بودن، حتی بودن خود، اعجاز اينکه من به باور بودن تو ايمان دارم. هر جا و هر کجا با تو .هر رنگ و هر حسی که لمس ميشه قابل درکه که هستی و حضور داری .در بوئيدن عطر شاخه گل .حس و لمس ديده و شنيده. همه جا ،همه جا و همه جا هستی. حس بودن تو در تمام من جاری ميشه مثل حس خوب نفس عميق. fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-1087117802838852422004-06-13T13:34:00.000+04:302004-06-13T13:40:02.836+04:30 کاش صدائی بود که وقت سحر من را برای سلام به خدا بيدار می کرد.ای کاش دستان ماه می رسيد و وقت سحر من را تکان ميداد..fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-1086858475224859562004-06-10T12:23:00.000+04:302004-06-10T13:44:21.296+04:30اين روزها مثل اينست که دارم خودم را تماشا می کنم اين روزها انگاری خودم را گم کردم . انگاری نمی دانم کجاست ماجراهستم . اين روزها انقدر حرف خودم و خودم را زدم که ديگر از حرف خودم هم لجم می گيرد، اين روزها وقتی هم که با خودم نقاشی می کشم فقط فکر می کنم که خراب است و تمام . دوباره از نو. اين روزها هر چه بيشتر فروغ می خوانم بيشتر می ترسم از برای اين مردمانی که بعد از مرگت ميشوی دختر ياغی دوست داشتنی .fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-1086176197063302872004-06-02T15:40:00.000+04:302004-06-02T16:10:22.550+04:30تصوير ماه توی آب نبود .ماهی دوره آن جائی که هميشه عکس ماه ميافتاد دور می زد ولی نبود . می دونست هوا وقتی ابری ميشه ماه ميره پشت ابرو می دونست ماه هميشه پشت ابر نمی مونه. ولی اينبار می ترسيد، آخه آخرين بار وقتی داشت با تصوير ماه بازی می کرد يه سنگ افتاد تو آب و تصوير ماه از بين رفت تصوير ماه رفت و رفت و رفت تا آخر رودخونه و محو شدو و ديگه از آن به بعد نيومدو نمی دونست شايد قهر کرده بود ولی تقصير fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-1085568460749792692004-05-26T14:43:00.000+04:302004-06-02T15:37:36.036+04:30آمدم راجب دلتنگيهام بنويسم .جند وقتی بود که می خواستم راجبش باهات حرف بزنم ولی نمی دونستم از کجا شروع کنم همه چی تو ذهنم می چرخيد و دور ميزد و ميزنه، ولی ديگه ديشب گفتم شده فقط بنويسم فقط بهت بگم دلم تنگه می فهمم يه کلمه از آنهمه را گفتم .صبح وقتی وبلاگه پيچای و باز کردم موندم فکر کردم من قبلا آن مطالب و نوشتم ولی ديدم نه،برای من نيست ولی يه جورائی از دل منه ولی ديگه احتياجی نبود آماده بود حالا fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-1084969450826179982004-05-19T10:44:00.000+04:302004-05-19T16:54:10.826+04:30 آن پرنده آنجا بود من داشتم می ديدمش فقط کافی بود با دو تا تاش قلمو بکشمش بيرون ولی آمد روی تابلو رنگ زد و فرصتی برای اينکه آن نقش از پشت ميله ها بياد بيرون پيدا نشد. منهم نمی تونستم حرف بزنم و بگم مواظب باش آنجا يه پرنده کوچک نشسته، پشته آن رنگها پشت آن شلوغ پلوغی که هيچی معلوم نيست يکی هست که داره اين سمت و نگاه می کنه، نمی دونم چرا لال شده بودم همش اميدوار بدوم که رنگ آن قسمت و نمی پوشونه ولی fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-1079520796838173422004-03-17T12:47:00.000+03:302004-03-17T14:25:39.233+03:30دو تا تنگه ماهی گرفته بودم يکی برای خودم يکی هم هديه و و سريع می رفتم سمت ماشينهای هفت تيرا ز ميدون تجريش. فقط هم فکرم بود که مواظب باشم با بقيه وسايلهائی که دارم تنگها نشکنن. يه دختر بچه نهايت ده دوازده ساله دستش يه ظرف سيب زمينی سرخ کرده بود به همراه برادر کوچکش ، آمدن تو صف.پرسيد هفت تير و به چهره آفتاب سوخته و خستش که خيلی بيشتر از سنش بود نگاه کردم و جواب دادم .خيلی سرد بود سردو تاريک . fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-1078825314061780132004-03-09T11:34:00.000+03:302004-03-09T13:14:08.670+03:30مثل هاله ای شدم که فقط می خوام بچرخم .هاله ای که مبهمه .چرخش توی هوای آزاد .اطرافم هم حالت همون هلله مبهم و پيدا کرده . همه چی درهم و پيچيده شده همه چی به هم گره خورده گره کور و به هم تنيده شده . می چرخه برای حس خوب رهائيش انگار می خوای وجودت و نفست و ديدنت را آزاد کنی .ولی همه چی سفت و محکم سره جای خودشون چفت شدن وقتی دفتری و باز کردم که . جدا از دفتر ها و سالنامه های ديگه چندين ساله که همه جاfereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-1077543517275587682004-02-23T14:27:00.000+03:302004-02-23T17:10:37.076+03:30نمی خواستم مطمئن بشم به شک احتياج داشتم ،در شک هنوز جای اميدواری هست .وقتی مشکوکی ، منتظری که مطمئن بشی ، پی چيزی برای انتظار و جستجو داری . وقتی مطمئن شدی ، منتظر باشی که چه کنی ؟ ديگر بهانه ای برای انتظار وجود ندارد.و آن وقت بايد عمل کنی . بايد تعلق لعنتی را زير پا بزاری و کاری بکنی . و کاری کردن ، آنوقت چقدر آسان است .وچقدر بيهوده است .و آنوقت کاری نکردن است که سخت می شود و نيرو و توان می fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-1077178898730733732004-02-19T11:50:00.000+03:302004-02-19T11:59:23.200+03:30قطعه گمشده fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-1077171118771541832004-02-19T09:11:00.000+03:302004-02-19T09:43:54.530+03:30چه هوائی مثل هلو يه تصوير مبهمی از يه مسافرت خانودگی در دوران بچگی هميشه تو ذهنم بوده .يه مسافرت تقريبا فاميلی بود به چند شهر مختلف در شمال و شمال غربی کشور . هنوز مناظر و يکسری صداهاش توی ذهنم مونده.و اينکه يکبار پدرم تخت تاثير هوای خوب شمال گفت چه هوائی مثل هلو . .ديروز هم وقتی به دوستم گفتم يه نفس عميق بکش ببين هوا چه عطری داره گفت صدات و نمی شنوم چی (هوا مثل هلو . که به نظرش خيلی عجيب آمدهfereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-1077008588609342192004-02-17T11:29:00.000+03:302004-02-17T12:35:02.576+03:30 يه سری کارهای روتين روزانه هست که هميشه و هر روز تا يه تايمی قبل از آمدن مدير عاملم به شرکت بايد انجام بدم انقدر اينها عادت شده که وقتی خيلی زودتر هم به شرکت ميرسه می بينه کارها انجام شدن ولی بدجوری شدن تکرار و روزمرگی . عين يه ماشين خودکار که روشنش می کنی فعاليت خودش انجام ميده. وقتی می رسم محل کارم همين حالت هميشه هست چون دلم نمی خواست و نمی خواد وقتی وارد ميشه بهانه ای برای ايراد گرفتن داشته fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-1076159093637063452004-02-07T16:34:00.000+03:302004-02-07T17:01:43.360+03:30یک مشت آب من که نتوستم فارسیش کنم چون از کدهای جاوا استفاده می کنه fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-1075624144733935912004-02-01T11:30:00.000+03:302004-02-01T12:00:42.200+03:30وقتی حس می کنی مالکيت يه چيزی را داری وقتی حس می کنی هر چی که داری خداوند به تو داده مثل يه استعداد مثل يه عشق مثل يه علاقه يا حتی ثروتی که فکر می کنی از پدرت بهت رسيده، فقط رسيده، اينکه به کجاها باهاش می خوای همسفر بشی به اينکه چطوری نگهش داری و رشدش بدی همه و همه با خودته . اينکه تو چه مسيری باشه . وقتی حس می کنی با دستهات می توانی کاری انجام بدی می فهمی که قبل از تو کسی آنها را تويه وجوده fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-1074941845364301852004-01-24T13:13:00.000+03:302004-01-24T14:55:18.593+03:30آمدم بشينيم دو کلمه حرف مردونه با هم بزنيم .(شب بدی بود . ساعت و لحظه . ثانيه های نکبتبار.) ... وقتی ازش سوال کردم بهم گفت آن وام ودادن به يه آدمی که خيلی احتياج داشته . صاحب خونش اسباب اثاثيش و ريخته بوده تو خيابون . . هميشه هستن کسانی که محتاجترن . ماتم برد . حس خوشايندی نداشتم . هميشه بايد همه چی عيان باشه . اسباب اثاثيت ريخته بشه بيرون تا بفهمن می تونن کمکی بکنن . يه جورائی احساس می کنم اين fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-1074614848637696072004-01-20T18:29:00.000+03:302004-01-20T19:41:27.373+03:30خيلی وقته می خوام بيام پِشت . نمی دونم چرا هر وقت .هر روز . برات بيشتر حرف دارم کمتر وقت می کنم ببينمت . بعدش هم که ميام نگات می کنم و نازت می کشم تازه می فهمم حس نوشتن نيست ...تکرار مکررات ، تکرار مکررات ، جالبه که هميشه فکر می کردم آدمهائی که يکسری کارها را به کرات انجام می دن حالا چه خوب چه بد ، آخرش ديگه لذتی هم نمی برن ولی ميشه تکرا براشون، خودشون خسته نميشن؟ نمی فهمن که بابا آن چيزی که می fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-1071557179851631582003-12-16T09:41:00.000+03:302003-12-16T10:17:10.436+03:30 يک ليوان آب پرتقال بعد از گذشت اين همه وقت (خوردن يه ليوان آب پرتال همراه با ليمو شيرين )، خيلی مسخرست که همه چی و يادت بياره . وسط اين همه کار و در گيری ذهنی می بينی هنوز جای خودش و حفظ کرده ، وقتی خيلی چيزها توی ذهنت ديگه جای نمی گيره . حتی خيلی مسائل ديگه و ساده را حتی به خاطر نمياری چه احساسی پيدا می کنی وقتی يک ليوان آب پرتقال تمام ذهنت و درگير می fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-10714165098950862003-12-14T17:52:00.000+03:302003-12-14T19:12:38.950+03:30چند وقت بود که کارتش دستم می رسيد .تقريبا ماهی يکبار . هر وقت که نمايشگاهی برگزار می کرد برای يکسری افراد که به گالريش رفت و آمد داشتن کارت دعوت می فرستاد . ولی اين چنددفعه اخير اصلا قابل خوندن نبود . تمام نوشته هم محو بودن هم انگاری چنتا چنتا روهم چاپ شده بود . يه ديتيلی از يکی از آثار به نمايش در آمده رو کارت بود منتها تو نمی دونستی اصلا بايد کارت کدام طرفی بگيری . کارت کلاسهای نقاشيش هم هميشهfereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-1071124099786702542003-12-11T09:10:00.000+03:302003-12-11T10:04:10.310+03:30 مناظره زال و سيمره و من ديدم ، زال چه زيبا و زلال با قامتی رعنا از دامان زاگرس چه چابک می تاخت و باز نگريستم که معشوقه اش سيمره ) گل آلود و خرامان از بستر خاکی کرمانشاهان می آمد و چه می دانست ) بختش زال است ... و شگفتا که ديدم در يک هم آغوشی ، بی آنکه بدانند از طلاقی fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-1068158878263612962003-11-07T02:17:00.000+03:302003-11-07T02:17:55.990+03:30 وسط اين همه كار . ساعت دو نصفه شب يه دفعه انقدر غرق خودم شدم كه ديدم دوباره آمدم سراغ همين دفتر يادداشت شيشه اي . مي دوني چند وقته ازت دور بودم حق داري روت و ازم برگردوني . حتما مي گي خيلي بي معرفتم كه اين مدت سراغت نيومدم ولي نميدوني كه چندبار فقط نشستم و دوباره و دوباره تماشات كردم . خوندمت . بوئيدمت . آخه تو بوي فرشته را برام داشتي . هموني كه كه اصلا شبيه من نبود . همنوي كه حس دوست داشتن fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-1066892932949803152003-10-23T10:25:00.000+03:302003-10-23T10:38:52.980+03:30بعد از مدتها دوری ، انقدر دلتنگش شده بودم که الان فقط می تونم بشينم و يه دل سير نگاهش کنم و اين جمله را بنوسيم اين تنها چيزی که از همه دورانها برام يادگاری مونده . آنکس که آبی ديد گفت : چه آسمان وسيعی و آنکس که سبز ديد گفت : چه دشت و زمين وسيعی وای به او که نه آبی ديد و نه سبز ، نه آسمان را شناخت و نه زمين را ...fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-1063648270071266782003-09-15T22:21:00.000+04:302003-09-15T22:21:09.946+04:30وقتي احساس تبعيد مي كني و شيىدا تنهايي , مي بيني كه تنك ماهي هم ازت دور شدهfereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-1062823389283104842003-09-06T09:13:00.000+04:302003-09-06T09:13:09.200+04:30مثل بچه آدم درست می نويسی يا از يه راه ديگه وارد عمل بشيم ؟fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-1061964894718218832003-08-27T10:44:00.000+04:302003-08-27T10:44:54.776+04:30بالاخره درست شد اين ماهيه داشت خفه ميشد نمی دونم تو اين باتلاق از کجا صدف پيدا کرد .fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-1061962180944024202003-08-27T09:59:00.000+04:302003-08-27T09:59:41.000+04:30ما بي غمان مست دل از دست داده ايم همراه و همنفس جام باده ايم بر ما بسي کمان ملامت کشيده اند تا کار خود ز ابروي جانان گشاده ايم fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-1061961871754379962003-08-27T09:54:00.000+04:302003-08-27T09:54:31.750+04:30ماهی و ماهfereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-1056990157974865422003-06-30T20:52:00.000+04:302003-06-30T20:52:38.103+04:30اين هم وبلاگ شرطی fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-954030542003-06-07T13:57:00.000+04:302003-06-07T13:57:30.016+04:30دلم می خواد يه حرفهائی بلند بلند بگم ولی فکر می کنم بی معرفتی ميشه حتی اگه بخوام يواشکی در گوش کسی بگم . خيلی وقته که می خوام کوله بارم بردارم برم برای تماشای ديدن و ... و هر بار با اين دو تا دستای خستم به زور جلوی حرکت پاهام و می گيرم آخرش باهم خودمون و يه جا بند می کنيم ولی کنار نميام . مثل وقتی که رفتيم کاشان . چقدر دلم می خواست بيشتر می موندم اصلا بر نمی گشتم می موندم می ديدم و حرف می زدم fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-943175382003-05-14T13:08:00.000+04:302003-05-14T13:35:41.000+04:30ديشب بدجوری دلتنگه يه رودخونه شده بودم مثل اين ادمهائی که دلتنگه معشوقشون ميشن و هر کاری می کنن تا يه لحظه ببينش و حرفی بزنن ، حتی کوتاه و از اينکه نمی تونن به آن لحظه برسن کلافه می شن، نمی بينن و قضيه از وقتی شروع شد که ديروز هوا بارونی شد از آن بارونها که بالای سره خودت آفتاب می ديدی و باده آن بارون روی صورت خودت حس می کردی و از پشت پنجره می ديدی و می دونستی آن بالاها يه جائی داره بارون مياد fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-941405892003-05-11T12:20:00.000+04:302003-05-11T12:21:54.000+04:30اين چند روز که گذشت از آن لحظه ها ئی داشت که همش برای خودم بود بدون دخالت عواملی که فکر کنی يه لحظت و هم از تو بخواد بگيرن . اين روزها از آن روزهائی بود که همينطور گذران از روی آبها از تصوير ماه گم کرده بايد می گذشتم بايد با تامل و به زيبائی ماهی را از روی تصوير ماه عبور می دادم و کاره سختی بود ولی می ديدم که دارم موفق ميشم و آن تامل برام زيبائی داشت چرا که توی ان لحظات ديده بودم که ماهی آبها به fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-941403252003-05-11T12:10:00.000+04:302003-05-11T12:10:10.953+04:30می دونی ديشب ماهی کوچولو بعد از چند روز سر خوش بودن با ماه و مثل هميشه گذشتن از تصوير آن ماه کلافه شده بود خيلی هم کلافه . آخه چند وقت بود که میخواست يه حرفی بزنه آنهم به يه ماهی ديگه که بدجوری تصوير ماهش گم مرده بود دلش می خواست بهش بگه وقتی می بينتش ياد آن ماهی ميفته که بدجوری دلش دلتنگ ماهش شده و حالا ماهيها بايد يه کاری انجام بدن يه حرکتی بکنن ولی نمی شد هميشه ان ماهی در حال بازی کردن بود وfereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-937396822003-05-04T11:49:00.000+04:302003-05-04T11:49:26.706+04:30امروز می دونی چی ديدم . ماهی توی رودخونه وقتی ديد تصوير ماه و توی آب نداره و جند وقت بود که گمش کرده بود وقتی توی آسمون ديدش از آب پريد بيرون تا به تصوير واقعيش توی آسمون برسه ... fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-935187352003-04-30T12:13:00.000+04:302003-05-04T11:39:04.000+04:30سلام نمی دونم چرا انقدر دلم می خواست امروز توی اين صفحه با سلام شروع کنم ،شايد به خاطر اين بودکه مستقيم می خوام با خودت حرف بزنم هر چند نوشته های قبليم هم همشون حرف زدن با تو بوده ولی ا انگاری ياد گرفتم اول سلام کنم تازه فهميدم اشکال اينکه شايد حرفهای قبليم و گوش نمی کردی اين بود که بدون سلام واحوال پرسی تخته گاز می رفتم سره اصل مطلب وپشت سره هم يا گله می کنم يا شکر .اين حرفهای امروزمخيلی زمان fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-929698152003-04-21T11:04:00.000+04:302003-04-21T11:04:17.966+04:30خيلی سال پيش بود دقيقا نمی دونم چند سال پيش ولی می دونم برای سالها پيش بود زمانی که من برای اولين بار رفتم کوه .بازم نميشه گفت برای اولين بار ولی برای من حکم بار اول و داشت باراولی که که با دفعات قبل خيلی فرق داشت آن روز وقتی بر می گشتم می دونستم خيلی با زمانی که خواستم بالا برم فرق کردم برای اولين بار آنجا پر بود از برف و يخ .حتما بايد يخ شکن می بستم ولی همش باز ميشد که آمد يخ شکنم و برام محکم fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-928838622003-04-19T16:02:00.000+04:302003-04-19T16:02:54.733+04:30اين جمعه مثل هميشه کلی برنامه ، کار و قرار داشتم که مطمئنن مثل هميشه آخرين کار و آخرين کار و برنامه را اجرا می کردم مثل هميشه که يک هفته برنامه ريزی شده بود ولی بر عکس انجام ميشد اصلا قرار نبود کوه برم انقدر کار عقب افتاده داشتم که حسابش از دستم در رفته ولی خوبيش اينه داره انجام ميشه ، مهمونه عزيزی داشتم که آن روز می خواست بره و مدتها دوباره نمی ديدمش . و ...ولی به اصرار يکی از دوستانم با اينکه fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-927053182003-04-16T13:38:00.000+04:302003-04-16T13:38:18.983+04:30همش می خوام بيام بنويسم ، ميام روبروی اين صفحه سفيد بعد از جند ساعت همينطوری سفيد می بندمش. آخه می دونی بايد از اينجا از اين شرکت لعنتی بيام بيرون ، هر شب می رم دنبال يه جای کوچيک می گردم دنبال يه جائی که تبديل به يه کلبش کنم برای آتليه نقاشی . فقط نمی دونم چرا هرجا می رم می گم به دنبال چی هستم راحت جواب نمی گيرم می دونی قبلنها خيلی دوست داشتم يه آتليه نقاشی داشته باشم هميشه فکر می کردم وقتی اين fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-905803992003-03-12T14:43:00.000+03:302003-03-12T14:43:52.560+03:30توی اين جند وقته خيلی حرفها پيش آمده ولی يکی به دليل اينکه کارم خيلی زياد شده بود و وقت کافی نداشتم تا بنويسم و يکی هم اينکه وقتی خوب فکر می کنم می بينم با اين همه کار می رم خونه قبل از آن هم چند جا برای کارهای نمايشگاه بايد می رفتم و سر زدم و وقتی می رسم خونه شروع می کنم به نقاشی کشيدن و حرف زدن با رنگها و تصويرهائی که بوچد مياد و برای همين حرفهام باهاشون زده بودم و صبح اينجا جلوی اين دستگاه و fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-895887782003-02-23T10:57:00.000+03:302003-02-23T10:57:32.060+03:30می گه نقاشی کردن برای ايجاد نمايشگاه مثل خريدن جاسوئيچی می مونه که بخوای بعدش ماشين بخری . برای جواب دادن دلايل زيادی وجود داره ، مثل اينکه برای گرفتن وقت و زمان مشخص خيلی زودتر بايد اقدام کنی وگرنه اگر قرار باشه بزاری کار تابلوها که تمام بشه تازه به فکر نمايشگاه و گرفتن زمان باشيم شايد به آينده ای دور بدل بشه .ولی دوست داشتم بهش بگم بعضی وقتها خود جاسوئيچی بهانه ای ميشه برای اينکه بری و ماشين fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-893619022003-02-19T12:33:00.000+03:302003-02-23T10:27:18.000+03:30نمی دونم بعضيها از ارتباطاتشون چی می خوان ، اينکه با يه آدمی دوست باشی که بيکار باشه و بعد به جای اينکه دنبال کار بره بياد پول خوش گذرونيش و از تو بگيره يا می بينی طرف معتاده و پول موادش علنن مياد از دختره می گيره و .... بعد تازه چند سال هم می خوان منتظر بمونن تا آن شخص درست بشه و بياد باهاشون ازدواچ کنه . توی خيابون روز ولنتاين می بينی دوتا بچه دست تو دست هم دارن راه می رن و بستنی تودهن هم می fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-885794122003-02-05T11:20:00.000+03:302003-02-05T11:20:19.570+03:30من يه کلبه می خوام يه کلبه چوبی و کوچک . يه کلبه که برای خودم باشه و خودم بسازمش چرا هيچ کدوم از خونه های اينجا چوبی نيست ؟ می خوام برم يه جائی ، هر جا که يه کلبه کوچک داشته باشه ... fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-885792712003-02-05T11:15:00.000+03:302003-02-05T11:15:42.956+03:30 همينطور که مشغول چرخش بين رنگ و قلم و ذهنم بودم و در موقع انجام نقاشی بين تمام خاطراتم با نقشهای قبليم گذر می کردم رسيدم به يک نقش قديم . دلم می خواست همونجا پيش خودم ولی نبود و نمی تونستم برم و برای چند لحظه ای ببينمش . همش فکر می کنم دارم باهاش کنار ميام ولی اينجور مواقع مياد سراغم، خوب بلده چه موقعی دستم و از کار کردن بگيره . دلم بدجوری برای آن تابلو تنگ شده بود دلتنگيه بدی بود ولی می fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-883720202003-02-01T13:31:00.000+03:302003-02-01T13:33:13.000+03:30تو همين روزهائی که می گذشت اين (هيچ ) خيلی اذيتم می کرد . اينکه پيش کسی بری و با آن باشی ولی وقتی از تو می پرسه چه خبر تو بگی هيچ . ولی تو دلت کلی حرف باشه حرفهای خودت که بخوای بهش بزنی و وقتی بيرون ميای باز فقط هيچ نگفته باشی . تو همين فکری که اين همه کلمه توی دلت و چطوری جايگزين اين يک کلمه هيچ بکنی که : می بينی تو مجله يه شاعر نوشته چه خبر؟ باز از راه مي رسي و مي پرسي چه خبر؟ ـــ هيچ ! بازfereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-879986512003-01-25T11:29:00.000+03:302003-01-25T11:29:49.686+03:30آن روز مثل هميشه وقتی داشتم به خونه می رفتم و با خودم و ذهنم همدلی می کردم يه سر رفتم فروشگاه نزديکه خونمون تا برای شرکت خريد کنم يکی از همسايگان آنجا غرفه کتاب داره که وقتی من و ديد کشيد کنار و گفت امشب با دخترم حرف می زنی . چند وقتيه که اوضاع روحيش خوب نيست وقتی نگاهش کردم خودم می دونستم معنی نگاهم چيه ولی بهش گفتم باشه و آمدم خونه ، هنوز فرياده پنجشنبه تو گلوم مونده بود که دخترم عمم زنگ زد و fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-878312812003-01-22T12:10:00.000+03:302003-01-22T12:10:26.566+03:30 هر روز صبح که می خواهم سوار ماشين بشم با ترس و لرز دره ماشين باز می کنم نمی دونم کدوم آدم خوش غيرتی قراره کنارت بشينه وقتی از تاکسی پياده می شم احساس می کنم گره خوردم از بس در ه ماشين گرفتم و مسئله ای که بيش از همه خستم می کنه و نمی خوام ديگه به کار کردن ادامه بدم بيشتر همين برخوردهای برادرانه جامعه است و جالبه که بيشتر اين آدمها توی خونه هاشون مردهائی با غيرت هستن . . سوار تاکسی شده بودم يه fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-877733702003-01-21T11:30:00.000+03:302003-01-21T11:30:44.473+03:30 من هيچ وقت بده کسی و نمی خوام يا کسی نفرين نمی کنم ولی هر وقت از ته دل از کسی ناراحت بشم با اينکه نفرينش نمی کنم فقط می دونم با خودم و دل خودم چه کردم بارها اتفاق افتاده که يه بلائی همون موقع سره طرف آمده که حتی خودش هم فهميده . يادم چند سال پيش مسئله ای که باعث شد فرشته کلا تعغير بکنه و ظاهرش بشه يه دختری که از همه لحاظ مستقل و الحتياجی به کمک کسی نداره يه بنده خدائی بود که به طرز فجيعی ناراحتمfereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-877224102003-01-20T14:33:00.000+03:302003-01-20T14:33:39.873+03:30�ی �� ��� �ی ���ی ��ی �� ������ی ��� ���ی ���� �ی �� .fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-877221632003-01-20T14:23:00.000+03:302003-01-21T11:06:45.000+03:30بعضی اتفاقها توی يه لحظه هائی که برات اتفاق ميافته و تو اصلا پيش بينی نمی کردی . بايد يه مدتی بگذره تا تمام حواست بياد سره جاش تا ببينی چی شد و چرا ... با تمام مشغوليت ذهنی که داری روزه جشن تولدت همه را جمع کنی و مطمئنی که همه ميهمانها ميان ، حتی می بينی مسئول توری که هميشه باهاش مسافرت ميرفتين ساعت 30/10شب از عروسی پسر خالش از فرديس کرج به خاطر تو می کوبه مياد و وقتی در و باز می کنی و می بينيش fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-874639882003-01-15T10:42:00.000+03:302003-01-15T10:51:11.000+03:30هر وقت دلت می گيره هر وقت دلت تنگ ميشه . هر وقت از دست اين آدم بزرگها انقدر نارحت ميشی و خفه خون می گيری می بينی صبح که از خونه ميای بيرون آسمون هم گرفته و هوا هم برات سنگين ميشه . اصلا حوصله محل کارم و نداشتم دلم می خواست می تونستم ونمی رفتم. تنها کاری که تونستم بکنم ديدم نيم ساعت زود می رسم محل کارم سره خيابون پياده نشدم و تا تجريش رفتم. نمی دونم خيلی اتفاق نمی افته از اين کارها بکنم يا بگم آدمfereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-874057562003-01-14T10:30:00.000+03:302003-01-14T10:30:03.286+03:30توی شعرهائی که برای مسابقه نغمه فرستاده بودن بين 50 تا شعر فرستاده شده فقط 2تا از آنها شعر بود بقيه بيشتر به ترانه شباهت داشت . يکی از آنها را دوست داشتم آنهم برای تمام آنچه که هميشه توی ذهن آدمهاست و در ارتباط با تمام آنچه که دورو برشون هست ارتباط برقرار می کنه توی همون دل و ذهنشون . مثل همين شعر: . بی پايان کاغذ اين شعر دريا می شود نامت را که می نويسم وتو بی بادبانی به هر جا که بخواهی fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-873492332003-01-13T15:42:00.000+03:302003-01-13T15:42:49.260+03:30 يه موقع هائی يه احساسی داری می بينی يه نفر يه جای ديگه چند سال قبلتر يا بد از تو همونطوريه . همون احساس و داره . يه جا می بينی يه نقشی کشيدی يه جای ديگه يه نفر همون نقش و نوشته . شعر گفته . يه جا می بينی نقش داستانت و زدی روی خيلی زمينه های خيالت و آنچه که می تونی باهش نقش را پياده کنی يه جای ديگه يه نفر همون و کتاب نوشته . مثل همين چرا؟ هنوز شب نشده, چراغ‌ها ؟! شايد يادش برود آفتاب / رمقي fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-872957682003-01-12T10:23:00.000+03:302003-01-12T10:23:48.626+03:30باز يکساله ديگه و باز يه جشن تولد ديگه .اگه هم نخوای سال به سال متولد بشی يه دفعه می بينی چهل نفر آدم فقط ميان ديدنت و به غير از آن هم باز بهت ياداوری می کنن . سال 1380 :تولد وبلاگ و باقی موندن تمام آنچه که دوستشون نداشتی و اتمام آن چيزهائی که دوست داشتی وبراش زمان گذاشتی و الان که فکر می کنم می بينم نتيجش بر عکس بوده آن فضای غير قابل تحمل همونجا مونده و رشد می کنه و آن شعله کم گرما کمسوتر ميشهfereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-872953662003-01-12T10:10:00.000+03:302003-01-12T10:10:54.923+03:30مطلبی که ديروز نوشتم هر کاری کردم فونتش درست نشد آخر مجبور شدم ديليتش کنم دلم نمی خواد هيوقت مطلبی که می نويسم تاريخ مصرف داشته باشه ولی هر کاری کردم حوصلم نيومد دوباره نويسی کنمولی دوست داشتم اينجا باشه برای همين .. فقط يادمه در مورده آخرين باری بود که کوه رفته بودم هوا خيلی سرد بود و همه جا يخ زده بود (آب رودخونه) که از مهران پرسيدم تو اين وضعيت ماهيها چيکار می کنن ؟ شايد به نظر همه سوال fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-869547242003-01-05T11:44:00.000+03:302003-01-05T11:44:09.633+03:30می خوام دنيای آدم بزرگها را رنگی کنم مطمئن هستم از رنگه خاکستری که آنها برای من گذاشتن قشنگتر و بهتر. و ديگه برام اهميت نداره چقدر از زندگی شون رنگی ميشه مهم اينه که می دونم يه جائی يه کارهای و يه رنگهائی برای خوده منه ، هر چقدر هم که رنگ خاکستری آنها قالب باشه می خوام روزهای باقی مونده را خودم باشم و رنگهای خودم... می خوام چندتا بوم بردارم به هر اندازه ای که خودم می خوام بزرگ و بزرگتر و می fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-866554602002-12-29T14:15:00.000+03:302002-12-29T14:15:54.936+03:30 می خواستم بپرسم اگه يکروزی توی همين روزها يه طوری بشه که ديگه نتونی بری کوه . و نتونی ... نه اينکه نتونی بلکه نزارن . راهت و ببندن و اصلا غده غن کنن که کسی بخواهد کوه بره يا قله ای را صعود کنه چيکار می کردی؟ يا اينکه بيان بگن يه سری جاهای مشخصی هست فقط همونجاها را بايد بری و تو بدونی که آنجا اصلا نمی تونی آنچه دنبالش هستی و پيدا کنی و يه چيزی هميشه تو قلبت باشه و هر روز سنگينتر بشه ... چيکار می fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-866514812002-12-29T10:39:00.000+03:302002-12-29T10:39:36.233+03:30ماجرا از آنجائی شروع شد که بهم گفت برای مسابقه بايد يه جورائی همراهيش کنم و چونکه خيلی کار داره و خودش نميرسه تا همه کارها را انجام بده من به جاش برم مجله کلک و يکسری کارها را انجام بدم فکر می کرد قبول کردنش برام سخت باشه و اصلا قبول نکنم ولی نمی دونست يکسال پيش وقتی دفتر حرف رنگ کار می کردم ودوره کامل مجله های کلک آنجا بود و من هر روز بين کارهام فقط و فقط آنها را می خوندم و همه منو به اسم خانم fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-863904802002-12-22T12:18:00.000+03:302002-12-22T12:18:05.016+03:30دقيقا يکسال بيشتره که از نوشتنه وبلاگم می گذره . پارسال همين موقع ها بود که تازه شروع کرده بودم به نوشتن . تازه آشنا شده بودم و می خواستم خيلی کارهای ديگه هم انجام بدم ولی لحظه شروع همزمان با اتمام تمام ...هرچی بود گذشته، ولی ديشب وقتی گفتن امشب شب چله هست و بايد فال حافظ بگيريم وقتی ديوان به دسته من رسيد هيچ نيتی نداشتم يادم آمد که يکسال بر من چه گذشت يکسالی که می خواستم جبران تمام آن 23 سال fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-862091272002-12-18T11:18:00.000+03:302002-12-19T19:22:47.000+03:30ديشب مثل دوران بچگيم شده بودم دوست داشتم مثل آن موقع ها که می رفتيم خونه خاله بزرگم و آنها يه حيات بزرگ داشتن که پر از درخت و گل کاری بود و من عاشق اين بودم که هر وقت هوا بارونی بود برم و تو حيات شروع کنم به دويدن، يادمه يه بار تو خونه دنبال من می گشتن و نمی دونستن زير آن بارون با چه لذتی دارم می دوم وقتی پيدام کردن اولين کاری که کردن سرم وخشک کردن و گذاشتنم بغل دست بخاری و متعجب بودن از کاری کهfereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-859811422002-12-14T09:38:00.000+03:302002-12-14T09:38:51.643+03:30فقط اينو می دونم که اگه يه طناب داشتم محکم می گرفتمش و نمی زاشتم هيچ وقت پاره بشه و اينو می دونم که هميشه برای بالا رفتن فقط از خودم استفاده کردم و حلا گمگشته همون طناب و يا گمکرده همون خودی هستم که خيلی وقته هيچ گره ای از آن طناب ازش باقی نمونده ... مثل اين می مونه که پاهات و بزاری روی شونه های خودت . فقط همين ...fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-857156262002-12-09T10:20:00.000+03:302002-12-09T10:25:48.000+03:30صبح وقتی با چهره خواب آلوده سوار ماشين شدم و توی ترافيک مونده بودم فقط دلم می خواست يجوری چشمهام و می بسم ولی وقتی بعد از آن بارون ،گرمای آفتاب و روی صورتم احساس کردم آنجا بود که فکر کردم چطور با اين همه تضادی که دارن مکملهای خوبی برای هم هستن .بارون و آفتاب وقتی می تونند انقدر قشنگ مکمل هم باشن ميشه فهميد فقط آنها می تونن تضادشون و به اين قشنگی نشون بدن . وقتی رسيدم شرکت ديگه خواب از سرم پريده fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-854742632002-12-04T13:13:00.000+03:302002-12-04T13:15:21.000+03:30ديشب وقتی مسئوليت طراحی آن لوحی که می خواستن به عنوان جايزه بگذارن را به من داد واقعا نمی دونستم چيکار بايد بکنم . اولش فکر کردم يه جوری از قبولش صرفه نظر بکنم ولی لحنه جديش به هيچ عنوان اين اجازه را نداد و باعث شد تا بعد از مدتها تا دير وقت شب را بيدار بمونم و مشغول طراحی بشم . اولش هيچی به ذهنم نمی رسيد حتی زنگ زدم تا شايد وقت بيشتری بگيرم ولی موفق نشدم وقتی شروع به کار کردم خيلی از تصويرهای fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-853698682002-12-02T13:26:00.000+03:302002-12-02T13:29:46.000+03:30وقتی داشتم باهاش تلفنی صحبت می کردم يه دفعه از من خواست که يه جمله قشنگ بگم . پرسيدم برای چه منظوری . جواب داد برای يه کاری می خوام و می خوام که تو اين جمله را بگی . آن که هيچی در مورده من نمی دونست و هميشه انطور که بايد باهاش برخورد کنم بودم آن موقع خيلی دوست داشتم حرفی بزنم ولی تو بی کلمگی مونده بودم آخرش هم نگفتم و احساس کردم از من دلخور شد . نمی تونستم براش توضيح بدم که خيلی وقته کاری با fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-853220602002-12-01T10:13:00.000+03:302002-12-01T10:14:44.000+03:30اصلا دلم نمی خواست که باهاش اينطوری برخورد کنم ولی زخم تازه نبود زخم کهنه ای بود که خودش هر روز سرشو باز می کرد ولی هر وقت می خواستم حرفی بزنم به خاطره بزرگتر بودنش هيچی نمی گفتم ولی اينبار ديگه بدجوری اذيتم می کرد سنگينيه اينکه حتی نمی تونستم به کسی هم بگم تا شايد کمی سبکتر بشم بيشتر آزارم ميداد .هرروز يه کاری می کرد که که مجبور بودم يه گوشه ای پيدا کنم تا حتی آن هم نبينه که ناراحتم ولی تقصير fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-849993332002-11-24T10:50:00.000+03:302002-11-24T10:50:46.576+03:30چند روزيه که می خوام خداحافظی کنم ولی ...تصميم به رفتنه ولی دوست دارم به قوله اخترک خوش خوشک برم تا سره يه کوهی که چند لحظه ای ذهنم آروم بگيره ذهنم درگير هيچ ماجرائی نباشه . ولی مطمئن نيستم همون باشه ، می دونم تازه دردسرم شروع ميشه ولی همه جا سرعته و نتونستم بهش برسم پس نبودم خيلی بهتر از بودنه . چند روزی بود که می خوام بنويسم خداحافظ... وقتی امروز اخترک و خوندم خيلی دلم می خواست بگم بعضی آدمها fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-846141502002-11-16T11:30:00.000+03:302002-11-16T11:30:41.896+03:30چند روزيه که شروع کردم به خوندنه وبلاگه بقيه ، بيشتر از آن چندتائی که هميشه می خوندم. آنجا بود که مطمئن شدم خيلی بيشتر از آنچه که فکر می کردم سکوت کردم و آرام در گوشه ای دارم فقط تماشا می کنم آنهم اگه وقتی باشه برای تماشا کردن . سکوتم پا از تماشا کردن هم فراتر گداشته ... داشتم وبلاگه (يک مرد يک شب يک قلم) را می خواندم در مورده ازدواج و اينکه چرا اصلا جوانها ازدواج می کنند نوشته بود و با آن شرايطیfereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-843522232002-11-11T11:18:00.000+03:302002-11-11T11:39:34.000+03:30چند روزی بود که فکر می کردم ديگه تصويری توی ذهنم نقش نمی بنده و ذهنم خالي شده و فکر می کردم اين حالت ادامه داره و بدتر هم ممکنه که بشه . .وقتی امروز برای سحری بيدار شدم و داشتم دعای قبل از نماز و گوش می کردم پيش خودم گفتم خيلی وقت بود نه دعائی خونده بودم ونه دعائی شنيده بودم يه جورائی دوست داشتم پيش خودم فکر کردم چقدر خوب ميشه وقتی آدم داره نماز می خونه هميشه يه شاخه گل تو جانمازش باشه .منکه fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-842710502002-11-09T12:28:00.000+03:302002-11-09T12:28:47.720+03:30ديشب به طور اتفاقی يکی ازسريالهای خارجی تلويزيون و نگاه می کردم يه خانم می خواست بره قله يه کوه ، وقتی از آن لحظه ای که می رسيد آن بالا و کارهائی که می کرد و تعريف می کرد مثل اين بود که همون صبح می خواستی بری کوه . می گفت وقتی از کوه بالا می ری و نفست ديگه ياريت نمی کنه پاهات خشسته می شه و احساس می کنی آخرين ضربان قلبت و می شنوی ولی هرطوری هست خودت و می رسونی ان بالا . به شوق اينکه آن بالا تنهای fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-839533752002-11-03T14:09:00.000+03:302002-11-03T14:09:48.250+03:30نيمه شعبان تولد يکی از دوستانم بود . اولش نمی دونستم به عنوان هديه چه چيزی را انتخاب کنم. فقط می دونستم که با شناختی که ازش دارم و همچنين بالعکس بايد يه هديه معمولی نباشه . خيلی جاهائی که وسائل تزئيناتی داشتن گشتم ولی موفق نشدم که به طور اتفاقی وقتی گل خشک فروشی را تماشا می کردم يه لونه پرنده ديدم .خيلی خوشم آمد و خريدمش يه لونه چوبی . که می تونستی يه پرند رو داخلش بزاری که احساس کنه خودش fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-839530282002-11-03T13:46:00.000+03:302002-11-03T13:46:16.880+03:30 جمعه قرار بود که با جندتا از دوستان بريم درکه ولی سر از پارک جمشيديه در آورديم و 700 پله را رفتيم بالا . يکی از دوستانشون از دبی آمده بود مثلا می خواستن پارک و بهش نشون بدن . هوا هم فوق العاده سرد بود منهم با کفش صندل بدون جوراب حسابی يخ کردم ولی تمام اينها به آن فضا و حال و هوائی که داشت می ارزيد . من فقط می رفتم بالا . هر چند اين نفس تنگی خيلی اذيت می کرد ولی بايد می رفتم نه ميشد بين راه fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-835515182002-10-26T15:57:00.000+03:302002-10-26T15:57:18.233+03:30چند وقته که احساس می کنم نسبت به هيچ اتفاق و مسائلی که دور و برم می افته عکس العملی ندارم و هيچ احساس شادی و يا ناراحتی نمی کنم کلا نسبت به همه چی بی تفاوت شدم در يک کلام وقتی خوب فکر می کنم و به چرا می رسم می بينم چيزی نمونده که به خاطرش خوشحال باشم و يا ناراحت . وقتی هر چه که در وجودت هست يکی يکی بره و ديگه هيچ احساسی برات باقی نمونه . وقتی حتی بخوای يه مدت نگاهشون داری تا شايد فکر کنی که اين fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-832473562002-10-20T14:55:00.000+03:302002-10-23T15:04:03.000+03:30توی همين دو هفته که گذشت و من فرصت نوشتن نداشتم يه داستان همش توی ذهنم موج می زد وبا اينکه خيلی هم کوتاه به ذهنم امده بود نمی دونم چرا موقع نوشتنش اينکه سبک روايت چطور باشه به شک می افتادم ولی همچنان در ذهنم باقی ماند و به اين نتيجه رسيدم که بهترين جای نوشتن همين که در ذهنم باقی بماند منکه خيلی برنامه های ديگر و تعطيل کردم فقط هر از گاهی يادم ميفته آنهم مواقعی که باهاشون برخورد کنم مثل تابلوهائی fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-832452622002-10-20T12:33:00.000+03:302002-10-20T12:39:21.000+03:30اين چند وقت که بر عکس خيلی هم دلم می خواست يه چيزی می نوشتم حتی يه جمله کوتاه تا با خودم حداقل حرف زده باشم و يه جائی گذاشته باشم که بعضی تاريخها و روزها حتی لحظه هاشون چه بر سر آدم و خاطراتش ميارن . ولی انقدر سرم شلوغ شد که نفهميدم تاريخ هم گذشت نمی دونم شايد اينبار خدا دلش سوخت خواست يجوری فکر نکنم. ولی يه مطلب برام جالب بود که از وقتی تاريخ آن خاطره را رد کردم ذهنم آرومتر شده چند شبه پيش fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-826818222002-10-08T13:42:00.000+03:302002-10-08T13:42:11.630+03:30با اينکه سرما سختی خورده بودم ولی تصميم گرفتم شنبه صبح برم کوه. انقدر حالم بد بود که تا صبح هم نخوابيده بودم ولی وقتی فکر کردم دوستم می خواد بياد دنبالم ،هرطوری بود آماده شدم و رفتيم. . وقتی هم ميدونه تجريش سواره ماشين شديم يکم جلوتر يه خانم و آقا تقريبا مسن سوار شدن که می رفتن کوه ، ما هم کلی ذوق کرديم که اگه باز به علت جرم مجرد بودن و تنها بودن نگذاشتن که بريم کوه می گيم اينها مادرو پدرمون هستنfereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-824096312002-10-02T13:46:00.000+03:302002-10-02T13:46:34.416+03:30کاش هيوقت قصه شاهزاده کوچولو را نخوانده بودم . کاش هيوقت نمی خواستم مثل شخصيتهای قصه باشم . کاش هرگز ...کاش هرگز نخواسته بودم همراه و اهليه دل رياضی گونه تو باشم بايد اين و می فهميدم که تو اين قصه را نشنيدی و حوصله قصه شنيدن هم نداری . در آن روزهائی که به دنبال دستی برای همراهی اين دستان خسته ام می گشتم ولی تصميم گرفتم همراه تو باشم . ولی اين روزها بقدری دلتنگ بودم که فکر کردم چند خطی ... نمیfereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-821351852002-09-26T10:35:00.000+03:302002-09-26T10:35:23.836+03:30کسی در ميان ابرها فرياد می زند ابرها را پاره پاره خواهد کرد چه کسی پاسخ خواهد گفت : فريادش تعشعشه خورشيدی است که از ميان ابرها بر زمين خواهد رسيد دستانت را به سوی آسمان بلند کن ...فرياد را بگير . و تکه های ابر را در وجود پاره پاره خود اضافه کن ، خواهی ديد که همانند آنها محو خواهی شد . چنين آسان ... چنين آسان پاسخ گوی ، پاسخ گوی و دريچه قلبت را بر روی آنچه نديدی بگشای ، چرا که خود او ، وجود fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-821348402002-09-26T10:21:00.000+03:302002-09-26T10:21:27.273+03:30يه وقتهائی ميشه که مي شينی و گذشته را ورق می زنی و می بينی يه صفحه هائی بدجوری خاک خوردن و از ديدن بعضی صفحه ها حيرت می کنی و می فهمی که يه صفحه هائی کاملا فراموشت شدن . چند وقت پيش يکی از دوستانم تماس گرفت گفت ديشب داشتم خاطرات قديم و ورق می زدم رسيدم به صفحه ای که پر از شعرهای تو بود وقتی می خوندم ديدم چقدر با فرشته الان فرق دارن و برام زمزمه کرد و ديدم کاملا فراموش کرده بودم که زمانی اين ها راfereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-819866512002-09-23T13:18:00.000+03:302002-09-23T13:29:36.000+03:30بالاخره اولين بارونه پائيز هم آمد . وقتی خسته از سره کار به خونه بری بعد احساس کنی چندتا قطره بارون روی روسريت بيفته بعد چندتا هم روی موهات ، تمام خستگيت در مياد و مطمئنی انقدر چرخ زدی که با هيچ قطعه ای جور در نميای و باز انقدر بايد بچرخی تا يه کنار اروم در حالی که که دستات از هم باز کردی چرخ بزنی ...fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-819786622002-09-23T07:46:00.000+03:302002-09-23T07:46:31.243+03:30دلم تنگ است برای رفتن از دريا دلم آبی می خواهد اما نه اين آبی بی پايان دلم در آسمانها ست fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-816265662002-09-15T15:09:00.000+04:302002-09-15T15:11:39.000+04:30ديشب دلتنگ ماهی کوچولو شدم فقط ديدم کنار دريام و هرچی دلتنگی دارم برای ماهی کوچولو با آن دريای بزرگش تعريف می کنم ولی نفهميدم چی شد که از آب گرفتنش ، نمی دونم قصدشون چی بود ولی وقتی همونجا کنار ساحل به حراج گذاشتنش ديدم هنوز جون داره و کافيه يه دستی باشه تا بندازتش توی آب ، هر کاری کردم نتونستم دستم و برسونم به آن دريا ومی ديدم که نفسهای آخرش و می زنه ، همونطوری با صدای بلند به حراج گذاشتنش fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-813111422002-09-08T16:06:00.000+04:302002-09-08T16:06:39.993+04:30 بعضی از آدمها رو ديدين نسبت به کاری يا حرفه ای هيچ اطلاعاتی ندارن ولی خيلی راحت اظهار نظر می کنند و با قاطعيت هم حرف می زنند . جمعه توی جنگل عباس آباد مشغول عکاسی بودم اينبار به هيچ کسی کاری نداشتم خودم بودم و دوربين و دريةا و پروانه ها ... همينطوری دوربين دستم بود و هر جائی که کادر خوبی ميديدم عکی می انداختم حتی اگه کسی از بچه ها تو کادر بود صداش می کردم و قتی چهرشو برمی گردوند می زاشتم تا يه fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-813107872002-09-08T15:36:00.000+04:302002-09-08T15:39:55.000+04:30جمعه وقتی رفتم شمال می خواستم برم به جنگ دريا . می دونستم تنها جنگيه که هميشه دريا پيروز ميشه . انقدر سرش می خواستم فرياد بکشم مثل اين که يقه کسی را بگيری حرفی هم نزنه می خواستم برم دعوا . و... وقتی رسيديم ساحل هميشگی نرفتيم .يه جای ديگه بردنمون، آخه قبلش باهاش طی کرده بودم گفته بودم می خوام بيشتر ساعت دريا باشيم و يه ساحل دنج می خوام . وقتی رسيديم لب ساحل همه رو کشونديم تو آب همونطوری با لباس منfereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-811783202002-09-05T11:10:00.000+04:302002-09-05T11:10:04.606+04:30فردا قراره بريم شمال .باز دوباره دلشون هوای دريا کرده می دونستن کافيه فقط به يک دوستی بگن تا برنامه سفرشون آماده بشه ولی نمی دونم چرا نمی زارن همراهشون نباشم وقتی همه برنامه هاشون جور شد گفتم ميشه من نيام چون واقعا می ديدم اين بار نمی تونم آنکسی باشم که هميشه ظاهرن ديدن، گفتن اگه نيای ما هم نميريم . ...از يک طرف خوشحال بودم که اگه تصميم بگيرم جائی برم و دلم برای يه ستاره تنگ بشه حتما بدونه احتياجfereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-811777382002-09-05T10:47:00.000+04:302002-09-05T10:55:54.000+04:30از وقتی اين مطلب را خوندم سردرد شديدی گرفتم صبح هم که از خواب بيدار شدم ديدم گردنم و نمی تونم حرکت بدم و گرفته ، شديدا هم درد می کنه بقدری آن لحظه ناراحت شده بودم که فکر نمی کردم همچين تاثيری داشته باشه نمی دونم شايد هر کسه ديگه ای می خوند انقدر تحت تاثير قرار نمی گرفت يه جور احساس همدردی و يه جور حس مشترک عذابی بود که می تونه تواينجور مواقع بوجود ميادfereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-810268192002-09-02T15:51:00.000+04:302002-09-02T15:51:38.196+04:30بازم مثل هميشه رسيدم به آخر قصه شاهزاده کوچولو. ولی اينبار يه فرقی داره و اينکه کاملا مطمئنم ديگه برنمی گردم اول قصه . و همينجا فعلا استپ کردم می دونم که بايد برم ولی وقتی پشت سرم نگاه می کنم چشمهای مهربان و رنج کشيدهای را می بينم که هر روز منتظر منه که به خونه برم شايد به روی خودش نياره ولی می دونم طاقت اين مسئله را نداره و نمی تونه تحمل کنه . . امير قصه هم وقتی تصميم گرفت بره می دونست که کسی fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-803486572002-08-17T09:50:00.000+04:302002-08-17T09:50:08.323+04:30به روزگار نوشتم خطی به دلتنگیfereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3238710.post-802647902002-08-15T10:29:00.000+04:302002-08-20T12:14:48.000+04:30 اين اکيپه خودمون که هميشه همه جا با هم هستن دسته کم 20 نفر ميشن هر وقت بچه ها می پرسن جمعمون کيا قراره بيان می گم خودمون که ميشيم 20 نفر. خلاصه اين خودمون اصطلاح شده بين بچه ها اولين بار که اين کلمه را گفتم همه خنديدن، می گفتن انگار (2-3) نفريم که اينطوری می گی. آخرين بار رفتيم تنگه واشی . به قدری به همه خوش گذشته بود که هر وقت من غرق دلتنگيهای آب و سبزی دشت می شدم با ديدن چهره شاد بچه ها fereshtehttp://www.blogger.com/profile/15831313430021499650noreply@blogger.com